Lightbox image source

Voor kinderen met spreidbroek of gipsbroek door heupdysplasie

Uw winkelwagen is leeg

Search Site

Dubbele heupdysplasie, ervaringsverhaal van Selma

Heupdysplasie (rechts fors en links normaal) - Selma

  • Bekend in familie (nichtje), geen stuit, wel grote baby.
  • Bij drie maanden geconstateerd bij controle-echo.
  • Pavlik-bandage van 3 maanden tot waarschijnlijk 12 maanden.

Toen onze oudste dochter net geboren was, bleek ons nichtje van 10 maanden een heupluxatie te hebben. Voor ons de eerste kennismaking met dit fenomeen. Toen onze dochter drie maanden was hebben we daarom een echo laten maken en binnen twee minuten waren we gerustgesteld. Zij had geen afwijking. Kort daarna moest ons nichtje in het gips en na een heel traject heeft zij uiteindelijk een operatie gekregen toen ze drie jaar oud was. Nu lijkt het allemaal in orde te zijn. Vlak nadat  zij uit het gips was gekomen na haar operatie kregen wij onze tweede dochter, Selma. Haar beentje had een beetje in de verdrukking gezeten omdat ze erg groot was (4040 gram), en stond een beetje gek. Maar dat zou vanzelf wegtrekken, en dat deed het ook. Qua lichaamsbouw leek ze veel meer op haar nichtje dan op haar zus, dat viel ons meteen al op. Toen ze drie maanden was wilden we ook bij haar een controle-echo laten maken. Zowel het consultatiebureau als de huisarts stelde ons gerust, er was niets te voelen en ze was ook soepel genoeg in de heupen. Gelukkig zijn we toch gegaan (het werd ons ook aangeraden i.v.m. ons nichtje), want na de echo moest er meteen een foto worden gemaakt, en dezelfde middag zaten we bij de orthopeed. Hij stelde vast dat er sprake was van dysplasie aan de linkerheup, en een forse dysplasie rechts, waarbij de heupkop iets uit het centrum stond. Na een beetje bewegen met haar benen moest hij ook vaststellen dat het niet voelbaar was. Maar op de foto dus zeer duidelijk aanwezig!

Daags erna reden we naar Amersfoort om een pavlik-bandage aangemeten te krijgen. Hoewel ze pas drie maanden oud was moest ze al in maat 1, die voor 5-10 maanden is bedoeld. We waren erg opgelucht toen ze 'veilig' in haar harnasje zat en de afwijking dus in principe niet meer kon verergeren. De orthopeed gaf ons 80-90% kans dat het met de Pavlik zal worden verholpen. Toe we na een kleine drie maanden onze eerste controlefoto kregen werd bevestigd dat het de goede kant op gaat. De heupkoppen zitten beide op de juiste plek, en de heupkommen moeten nog verder ontwikkelen. We mogen er vanuit gaan dat het met de Pavlik zal worden opgelost. Een echte prognose wilde hij niet doen, maar voor de eerste verjaardag zou ze er vanaf moeten zijn. We moeten natuurlijk nog zien of we echt zoveel geluk hebben, maar dit staat allemaal in schril contrast met het traject dat ons nichtje heeft doorlopen, puur omdat wij er zoveel sneller bij zijn geweest (dankzij haar!)

Praktische tips

Wij hebben de Pavlik-bandage nooit als een belastend iets ervaren, Selma was er erg snel aan gewend (twee nachten slecht geslapen) en lijkt zich ook vrij normaal te ontwikkelen ondanks de bewegingsbeperking. De grootste uitdagingen zaten in het kleden, zitten en vervoer. Wij hebben meteen besloten dat we de pavlik zo weinig mogelijk wilden afdoen, dus zeker niet voor elke verschoonbeurt. Daarom hebben we steeds een romper en lange sokken onder de Pavlik laten dragen, en de rest van de kleren erover. Hierdoor hoeft het tuigje alleen eens per week wat langer uit voor haar badje, en verder alleen om romper en/of sokken te vervangen als die vies zijn geworden. Om het er wat minder 'medisch' uit te laten zien hebben we de Pavlik paars geverfd met Dylon handwasverf. In de zomer droeg ze vooral losse jurkjes erover, nu het koeler wordt bieden de jumpsuits (voor gips/Pavlik) van Kiek Hip Wear uitkomst.

Op Marktplaats hebben we een autostoeltje gekocht, een Mutsy Traveller, dat erg plat is aan de zijkanten waardoor de spreidstand niet wordt belemmerd. Dit mag echter maar tot 10 kg worden gebruikt, dus we zijn ons aan het oriënteren op een opvolgmodel. Om te kunnen zitten hebben we een wipstoeltje bij de Prénatal gekocht, die zijn ook veel platter dan veel duurdere stoeltjes. Ze kan bijna zelf zitten, en dan zal ze in de Tripp Trapp kunnen zitten met een Minichair van Minimonkey.

In de bakfiets kan ze in de gewone babyschaal van Babboe, en te voet zweren wij bij de draagdoek (wij hebben o.a. de Evolu'bulle van Néobulle). Een kinderwagen gebruiken we dus niet.   

Update:

Toen Selma 9 maanden was kregen we te horen dat ze waarschijnlijk nog drie maanden in de pavlik moest blijven. Ze kon toen al zitten en kruipen. Optrekken tot staan bleek erg lastig met de pavlik aan, maar verder liep ze motorisch niet achter op het schema van haar grote zus. Twee dagen voor haar verjaardag kregen we goed nieuws, de afwijking was weg en ze mocht gaan afbouwen (alleen nog 6 weken 's nachts). Dezelfde dag nog kon Selma staan tegen een kast of stoel, en na een paar dagen stapte ze achter een loopwagentje en aan twee handen. Na drie maanden kreeg ze een controlefoto, die helaas niet helemaal duidelijk gelukt was. Maar de orthopeed vond het niet nodig om hem over te doen, omdat hij er alle vertrouwen in had dat het goed was (hij kon alleen de graden niet meten). We hebben nu afgesproken dat ze nog een keertje terug komt als ze twee is, maar we gaan er vanuit dat ons hoofdstuk heupdysplasie met goed resultaat is afgesloten. Selma liep drie dagen nadat ze 15 maanden werd los!