Lightbox image source

Voor kinderen met spreidbroek of gipsbroek door heupdysplasie

Uw winkelwagen is leeg

Search Site

Ervaringen heupdysplasie kind

Heupdysplasie van Jasper

  • Oma, nichtje en oudere zus hadden ook heupdysplasie
  • Ontdekt bij standaard 3 maanden controle in het ziekenhuis
  • Pavlik en Campspreider
  • Behandeld vanaf 3 maanden tot 2 jaar


Moniek de Vries, moeder van Jasper: "Wennen aan een spreidbroek, het duurde bij mij langer dan bij mijn zoon"


In onze familie komt heupdysplasie voor. Mijn oma en nichtje hebben beide last gehad van deze aandoening. Onze dochter heeft 7 maanden in een Pavlikbandage heeft gezeten. Toch gingen we er toch niet gelijk vanuit dat onze zoon 5 jaar later ook behandeld moest worden. Het komt ten slotte veel minder voor bij jongens. Vanwege de familie achtergrond werd van Jasper zijn heupen, toen hij 12 weken oud was, al een eerste echo gemaakt Hieruit bleek gelijk dat er ook nog een foto gemaakt moest worden. Als na de echo al twijfels zijn, wordt er  een foto gemaakt.

Na een week werden we gebeld door de kinderarts om te vertellen dat ook onze zoon heupdysplasie had. Toch een beetje een teleurstelling. Maar omdat we wisten dat het ook weer helemaal goed zou komen, gingen we er weer voor.

We maakten een afspraak bij de orthopeed. Deze liet ons de foto's zien en hij zei dat Jasper een Pavlikbandage kreeg. Daar waren we al mee bekend, dus dat kwam goed uit. Toch waren we wel een beetje teleurgesteld, omdat we weer een baby hadden die we niet lekker konden vasthouden, zonder een hulpmiddel ertussen. Dat duurde maar kort, omdat we wisten dat het moest en we hadden er al ervaring mee. Het maakt de momenten van verschonen en badderen extra bijzonder omdat de bandage dan even af mocht.

Nadat de Pavlikbandage was aangemeten, moesten we na 1 maand weer terug voor controle. Eerst een foto maken en dan een gesprek bij de orthopeed. Helaas was de voortgang veel te weinig en moest Jasper in een Campspreider. Dat was niet zo leuk, want hij kon zijn benen dan helemaal niet meer gebruiken. Maar hij vond het allemaal prima. Moet dat ding aan? Dan gaat dat ding toch aan, leek hij te denken. Omdat hij zo klein was heeft hij er geen erg in gehad, omdat hij niet beter wist.

Iedere maand moesten we terug voor controle. Helaas bleek na een half jaar dat de vorderingen van de vormen van de heup niet snel genoeg ging. Dat was toch wel een domper, omdat je er toch stiekem vanuit ging dat het, net als bij zijn zus, na een half jaar wel goed zou zijn. Maar helaas. Gelijk ben ik op zoek gegaan naar leuke kleding voor onze zoon. Hij had daarvoor eigenlijk alleen maar grijze maillots aan gehad onder zijn spreidbroek. De feestdagen kwamen er aan, de verjaardag van zijn zus en zijn eigen verjaardag. Ook de slaapzakken werden te krap. Toen onze dochter in een Pavlikbandage zat waren er alleen maar in elkaar geknutselde dingen te vinden. Maar nu bleek er opeens een webwinkel te zijn waar van alles te koop was. Hij zou er dus ook leuk uitzien met de feestdagen en de verjaardagen. Het was natuurlijk niet het belangrijkste, maar wel heel leuk!

Toen Jasper 1 jaar en 3 maanden was hadden we weer een controle. Hij mocht overdag de spreidbroek uit, maar nog wel met slapen aan. Weer een mijlpaal. Zo had hij toch de helft van de dag een spreidbroek aan, maar kon hij zich wel verder gaan ontwikkelen. Er ging een nieuwe wereld voor hem open. Hij was inmiddels met spreidbroek en al gaan staan. En wandelde langs tafels en bank, maar was er nog veel meer te ontdekken. Want wat moet je doen met die twee dingen onderaan je lijf als je ze nog nooit gebruikt hebt. Hij trok zich na een paar dagen al op aan de rand van de tafel en al wiebelend met elastieken benen begon hij te ontdekken wat de functie van zijn benen was. Daarna volgde ook het kruipen. En het lopen deed hij uiteindelijk ook gewoon volgens het gemiddelde.

We moesten proberen om zolang mogelijk te spreiden of tot hij het niet meer accepteerde. Het is hem gelukt om tot zijn verjaardag de spreidbroek in bed aan te hebben. Hij ging al automatisch in de spreidstand liggen op het aankleedkussen als hij naar bed ging.

Toen hij jarig was hebben we de spreidbroek niet meer aan gedaan. Dubbel feest dus. Maar ook twijfels. Het voelde de eerste dagen als spijbelen en je vraagt jezelf steeds af: heeft hij echt een half jaar geleden gezegd dat de spreidbroek af mag? Tuurlijk. Maar je bent het zo gewend. We moesten terug als hij twee was, er was geen haast bij. Natuurlijk wel! Wij wilden heel graag snel een afspraak. Samen met zijn grote zus op de foto (zij moest ook voor controle) en dan horen hoe het gaat. Bij een van de laatste controles had de orthopeed gezegd dat er zelfs nog een mogelijkheid in zat dat Jasper geopereerd moest worden. We vonden het heel spannend. Tot onze grote vreugde zei de orthopeed dat alles goed was en dat zijn heupen eruit zagen als de heupen van een 'normale' twee jarige. Ook met onze dochter was het goed. Zij hoeft niet meer terug.

Thuis aangekomen, stond er taart en hebben we de vlag buiten gehangen met de spreidbroek eraan. Het was tijd voor een klein feestje!

Uiteindelijk zijn we 1 jaar en 9 maanden bezig geweest met de behandeling.

Jasper is (nog steeds) een gezond, lief en blij jongetje. Inmiddels een eigenwijze peuter van ruim 2, die nu probeert om te gaan rennen. Hij hoeft pas terug te komen als hij 4 is.

Update Jasper:
Jasper is inmiddels 2,5 jaar. Nog steeds een gezonde blije peuter. Hij is inmiddels gaan rennen, ook al gaat het nog niet zo snel. Hij is de wereld aan het ontdekken is en is dol op zijn treinen. Hij heeft een treinbaan op de salontafel staan en kan daar nu natuurlijk prima langslopen om de treinen avonturen te laten beleven. Hij kletst honderduit en is dol op zijn zus. Hij klimt en klautert dat het een lieve lust is. Nog 1,5 jaar en dan gaan we weer op controle. Maar tot die tijd is hij druk bezig een lief, boefig jongetje te zijn.


Gebruikt bij de behandeling van Jasper:

slaapzak winter en slaapzak zomer